Uživatel:Szumiący Dąb/ Powstała Polska Liga Puszczańska!/en
Překlad se vám otevře v nové záložce.
Upozorňujeme, že výsledek automatického překladu může být zavádějící!
<img src="https://disklessui.kapica.cz/wiki/images/8/87/plp-logo.svg" width="15%" resource="./File:plp-logo.svg" style="float: right; margin: 15px 0px 15px 15px;" alt="Symbol of The Woodcraft League of Poland" title="Symbol of The Woodcraft League of Poland"> We all write a new chapter – Polska Liga Puszczańska (The Woodcraft League of Poland) was established!
On March 7, 2025, was officially registered the Woodcraft League of Poland, under name „Polska Liga Puszczańska”. A new chapter in the history of the polish woodcraft movement is beginning, because – although it is hard to believe – PLP is the first Polish organization that refers directly to the woodcraft ideas of Ernest Thompson Seton.
The long history of the woodcraft movement in Poland
<img src="https://disklessui.kapica.cz/wiki/images/b/bd/wolne_harcerstwo-logo.svg" width="15%" resource="./File:wolne_harcerstwo-logo.svg" style="float: left; margin: 15px 15px 15px 0px;" alt="Badge used by the „Wolne Harcerstwo” a first group in Poland which was interested by the woodcraft movement" title="Badge used by the „Wolne Harcerstwo” a first group in Poland which was interested by the woodcraft movement"> The history of the polish woodcraft movement is very long. The first news about the Seton's system reached into our country almost simultaneously as the Robert Baden-Powell's the scouting movement ideas. Bronisław Bouffałł described it in great details in own book „Boy Scouts. Indyanizm w wychowaniu” (eng. „Boy Scouts. Indianism in Educations”) It was published 1912. After World War I, in the era of crisis in Scouting and the search for "new horizons", the woodcraft found itself at the centre of the considerations about the future. Miało zastąpić „wojskówkę” i stać się idealną przestrzenią wychowawczą dla harcerstwa. Kluczowy wpływ na kształtowanie się modelu polskiego skautingu miały wychodzące wówczas czasopisma, z krakowskimi „Płomieniami” na czele. Ogromną robotę zrobiła też wydana w 1920 roku głośna powieść Marii Rodziewiczówny pt. „Lato leśnych ludzi”. Wreszcie, z inspiracji Adama Ciołkosza, niegdyś przybocznego Andrzeja Małkowskiego w drużynie zakopiańskiej, powstaje Wolne Harcerstwo – ruch instruktorek i instruktorów ZHP, odwołujących się do amerykańskiego (Woodcraft Indians), brytyjskiego (Kibbo Kift), niemieckiego (Związek Nowych Skautów Niemieckich) i czechosłowackiego (Liga Leśnej Mądrości) woodcraftu. To właśnie Ciołkoszowi zawdzięczamy tłumaczenie angielskiego terminu „woodcraft” na „puszczaństwo”.
I choć próby wprowadzenia pomysłów Czarnego Wilka do głównego nurtu Związku Harcerstwa Polskiego nie powiodły się, harcerstwo zaczęło się zmieniać, absorbując idee zaczerpnięte z woodcraftu.
Powstają Kręgi Rodziny Puszczańskiej (Krąg Czarnego Dębu działa do dziś! – pozdrawiamy Was, Siostry i Bracia!) skupiające najtęższe głowy polskiej myśli skautowej. W 1924 roku ruszają kursy instruktorskie Chorągwi Warszawskiej i Mazowieckiej nad Wigrami, inspirowane puszczaństwem.
Warto wspomnieć, że członkowie obozów wigierskich nie używali mundurów ani stopni, całkowicie zrezygnowali z musztry, pozdrawiali się podnosząc na wysokość głowy prawą rękę ze złożonymi do wnętrza dłoni trzema środkowymi palcami i wyciągniętymi do góry kciukiem i małym palcem – znakiem woodcraftu Setona! W 1932 roku miesięcznik „Harcmistrz” rozpoczyna prowadzenie rejestru mian puszczańskich i kontynuuje go aż do 1939 roku. W 1935 roku, specjalnie na Jubileuszowy Zlot Harcerstwa Polskiego w Spale, Leopold Ungeheuer wydaje książkę pt. „Próby Wodzów” z tarczą woodcraftu na okładce.
Po II wojnie światowej zmiany polityczne uniemożliwiły rozwój puszczaństwa. Harcerstwo coraz silniej było poddawane pionieryzacji – wzory tradycyjne dla harcerstwa były stopniowo wypierane przez te zaczerpnięte z Wszechzwiązkowej Organizacji Pionierskiej ZSRR im. W. Lenina.
<img src="https://disklessui.kapica.cz/wiki/images/7/7e/watra-logo.svg" width="15%" resource="./File:watra-logo.svg" style="float: right; margin: 15px 0px 15px 15px;" alt="" title=""> Ale mimo to idea puszczaństwa nie zgasła całkiem. W latach 60-tych odradza się we Wrocławiu, gdzie powstaje najpierw drużyna a potem Szczep Harcerzy Leśnych „Watra” (1965). Tadeusz Wyrwalski, inspirowany przedwojennymi pismami Związku Nowych Skautów Niemieckich (Der Weisse Ritter) tworzy autorski system plemienny (szczepowy) oparty na pomysłach Johna Hargrave’a.[1] W 1986 roku rodzi się Harcerski Ruch Ochrony Środowiska im. Św. Franciszka z Asyżu założony przez Dariusza Morsztyna, a potem Republika Ściborska – wyjątkowe miejsce, republika harcerska w całkowicie puszczańskim stylu i z Muzeum Ruchu Puszczańskiego (pozdrawiam Cię serdecznie Biegnący Wilku). W 1990 roku Milan Klimanek „Wayseeker” zakłada w Katowicach pierwsze wydawnictwo publikujące książki puszczańskie - Bibliotekę Walden. Wszystkie te działania, choć nieskoordynowane i punktowe, krzewiły idee woodcraftu w harcerstwie, ale też oddziaływały na ludzi z harcerstwem niezwiązanych.
Należy jednak pamiętać, że o ile światowy skauting rozwijał się pod wpływem woodcraftu, o tyle do Polski woodcraft dotarł po skautingu i rozwijany był jako element pracy harcerskiej. Dlatego puszczaństwo w harcerskich drużynach leśnych czy kręgach instruktorskich takich jak Krąg Czarnego Dębu jest tylko elementem metody rozumianym jako obozownictwo, bliskość przyrody i obrzędowość. To jest inspiracja woodcraftem, a nie woodcraft jako taki.
Trudna droga do Polskiej Ligi Puszczańskiej
Pierwsze próby stworzenia polskiej organizacji woodcrafterskiej podjęliśmy na początku lat 90-tych XX w. Inicjatorem rozmów i zwornikiem rozsianych po całej Polsce środowisk był Milan Klimanek. Pamiętam naszą długą rozmowę w jego mieszkaniu na Różanej w Katowicach, podczas której projektowaliśmy nowe stowarzyszenie. Wtedy wydawało nam się, że cel jest w zasięgu ręki. Niestety, motywacja się wypaliła, a śmierć Wayseekera w 2006 roku na kolejne lata zatrzymała proces budowania polskiego woodcraftu. Choć nie do końca. Bo przecież ciągle odbywają się Sejmy Puszczańskie, zainicjowane w 2000 roku przez Rafała Łozińskiego, a współtworzone przez Kamila Makosa i Adama Pyjora (w 2000 sejm odbył się w Gnieźnie, podczas Zlotu ZHP, w 2001 roku w Bystrzycy Kłodzkiej, w 2004 roku nad Jeziorem Narie, w 2007 roku w Kielcach podczas Zlotu ZHP, w 2008 roku w Mińsku Mazowieckim, w 2009 roku nad Jeziorem Narie i w 2017 roku w Konstancinie-Jeziornie).
Ale prawdziwy zwrot nastąpił 15 października 2022 roku, kiedy grupa zapaleńców i trochę sierot po Milanie (Rafał Łoziński, Karol Stryjeński, Robert St. Bokacki), podczas konferencji w Konstancinie-Jeziornie powołała do życia Wielką Radę Orlich Piór. Już wtedy mieliśmy nadzieję, że WROP jest początkiem tworzenia polskiej organizacji puszczańskiej.
Czym jest Polska Liga Puszczańska?
4 grudnia 2023 r., także w Konstancinie-Jeziornie, powstała platforma współpracy puszczan działających w Związku Harcerstwa Polskiego – ruch programowo-metodyczny pod nazwą Liga Leśnego Harcerstwa, a 6 stycznia 2024 roku w Warszawie – Polska Liga Puszczańska (zarejestrowana przez Sąd Rejonowy w Warszawie 7 marca 2025 roku). Założyło ją 12 osób: Joanna Karczewska, Julia Kotecka, Jerzy Głuchy, Adam Pyjor, Jacek Sadowski, Kamil Makos, Antoni Janeczek, Rafał Łoziński, Michał Fleran, Karol Stryjeński, Krzysztof Bajerski i Robert St. Bokacki. Zapisuję te nazwiska dla potomności i życzliwej pamięci!
Naszą misją jest umożliwienie polskim puszczanom podążania drogą Czterokrotnego Ognia – samodoskonalenia wg. systemu Czarnego Wilka; chcemy propagować w Polsce puszczaństwo w formie zgodnej z 9 zasadami puszczaństwa.
Polska Liga Puszczańska jest płaszczyzną współpracy dla polskich puszczan. Chcemy połączyć we wspólnym wysiłku wszystkich, dla których bliska jest idea Ernesta Thompsona Setona – puszczaństwa (ang. woodcraft) jako ruchu ideowego postulującego wychowanie człowieka w każdym wieku poprzez czynny wypoczynek na łonie natury według Reguły Czterokrotnego Ognia i systemu Orlich Piór.
Składamy hołd wszystkim braciom i siostrom, którzy przez ostatnie sto dwadzieścia lat krzewili w Polsce puszczaństwo: Bronisłąwowi Bouffałłowi, Adamowi Ciołkoszowi, Leopoldowi Ungeheuerowi, Wigierczykom, Tadeuszowi Wyrwalskiemu, Milanowi Klimankowi „Wayseekerowi”, kręgom puszczańskim, Dariuszowi Morsztynowi „Biegnącemu Wilkowi” i jego Harcerskiemu Ruchowi Ochrony Środowiska im. Św. Franciszka z Asyżu oraz wszystkim nieznanym nam z imienia i nazwiska ludziom, dzięki którym idee puszczaństwa przetrwały w pamięci i teraz mogą zapłonąć nowym, jasnym blaskiem.
Dziękujemy też naszym siostrom i braciom z czeskiej i słowackiej Ligi Leśnej Mądrości (pozdrawiamy Was, Siostry i Bracia!), którzy wytrwale wspierali nas w trudach związanych z powołaniem Ligi. Polska Liga Puszczańska stała się faktem. Zapraszamy do niej wszystkich, którym bliskie są ideały Ernesta Thompsona Setona – rekreacja w bezpośrednim kontakcie z dziką przyrodą. Harcerki i harcerzy z wszystkich organizacji oraz osoby z harcerstwem niezwiązane, bushcrafterów, obozowiczów i wędrowców. Wierzymy bowiem, że wychowanie człowieka silnego ciała i mocnego charakteru najlepiej sprawdza się w warunkach obozowych.
Zbudujmy wspólnie organizację naszych marzeń. Zapraszamy do współpracy wszystkich chętnych!
Blue Sky!
Robert St. Bokacki, Szepczący Dąb
- ↑
Więcej w artykułe Tadeáš Wyrwalský, zakladatel woodcrafterského hnutí ve Vratislavi
